تبلیغات
جادو سیاه - مطالب اردیبهشت 1389

جایگاه جادوگری در ملل مختلف از جمله مصر و ایران و اروپا و آفریقا (شاید به عنوان یك علم) را از نظر می‌گذرانیم.



مصر: ویل دورانت میگوید: از همان آغاز تاریخ تمدن مصر، علوم ریاضی در آن سرزمین حالت پیشرفتهای داشته و وضع عجیب اهرام شاهد این مدعاست و بزرگترین افتخار مصر قدیم، علم پزشکی آن است که مریض را با سحر و جادو و تعویذ و طلسم درمان میکردند. مثلاً زکام را این چنین مداوا میکردند: «ای سرمای پسر سرما بیرون شو! ای که استخوانها را خرد میکنی و هفت سوراخ سر را بیمار میسازی ...، خارج شو و بر روی زمین بیفت، ای درد! ای درد! ای درد!». بعدها علم پزشكی در مصر پیشرفت کرد و آنها توانستند بیماریها را از راه علمیتر آن مداوا كنند.

ایران: علم نجوم و جادوگری امری عمومی بود و هیچگونه اقدام مهمی بدون رجوع به وضع صور فلكی به عمل نمیآمد و هر واقعهزمینی به اعتقاد مردم، نتیجه جنگ ستارگان سعد و نحس در آسمان بود، «همانگونه كه فرشتگان و شیاطین در روح انسان با یكدیگر میجنگیدند» و این در حقیقت همان نبرد اهورمزدا و اهریمن بود. فقط یك زندگی منزه و پاكیزه میتوانست روح را از شر اهریمن برهاند. در جنگ با شیطان، بهره گرفتن از یاری مغان و پیشگویی، وردخوانی، جادوگری و دعاهای آنان امری بس ضروری بود. روحی كه اینگونه یاری میشد، به پاكی و قدسیت میرسید، از دادگاه سهمگین روز رستاخیز میگذشت و در بهشت، شادمانی جاودان مییافت.

آفریقا: آداب و رسومى نظیر خدا باورى و باطلكردن طلسم و روحگیرى و تقدیس نیاكان و جادوگرى و باطل كردن سحر و... در گذشته و همچنین هم اكنون در آفریقا رواج داشته و دارد.

اعتقاد به جادوگری تا جایی می
رسد كه طبیب جادوگر بسیار مقام شامخی دارد و آنها به این اعتقاد داشتند كه یك جادوگر میتواند مردم را شفا دهد و یا به هلاكت برساند. آنها طبیب جادوگر را با جادوگران بیرحم یكی نمیدانستند و از جادوگران بیرحم میترسیدند و این فعالیت را (جادوگری) كاملاً موروثی میدانستند و این جادوگران اگر تشخیص داده میشدند، باید به كام مرگ میرفتند.
در بسیارى از مذاهب آفریقایى، سحر و جادو را از مهمترین دلایل براى بیماریهاى غیرمنتظره مرگ و حوادث ناگوار قلمداد مىكردند. آنها مجسمهها و طلسم میساختند و برای آنها نذورات میدادند و فكر میكردند كه این مجسمهها حاجات را اجابت میكنند و طالع سعد و نحس را میسازند.

اروپا: در اروپا نیز جادوگری رواج داشت. فلكشناسی هم توسط دانشمندان غرب ارائه شد و جادوگری را در اروپا تقویت کرد. در اینجا هرگاه مبحث ستارهشناسی مطرح میشود، جادوی آیندهنگری را در پی دارد.


نوشته شده در تاریخ جمعه 31 اردیبهشت 1389    | توسط: سیدسالار سیدمومن    | طبقه بندی: جادو،     |
نظرات() 

نگاهی به پدیده دعا نویسی در جامعه

صاحب نظران بر این اعتقادند دعانویسی به صورت فعلی مبنایی در دین ندارد، اما در مورد اصل این‌كه دعا اثرگذار است روایات و آیات مختلفی در این ارتباط داریم. اصل دعا در اسلام یك مبحث مفصلی است كه در كتب مختلف بیان شده است.هرچند مقدر است و مشیت الهی به انجام كاری تعلق گرفته باشد، دعا می‌تواند آن را تغییر دهد.دعا در اسلام یكی از راه‌های سیر و سلوك و ارتباط با ذات اقدس احدیت است و دعا،‌ عبادت، نیایش و توسل به خاندان عترت و طهارت(ع) جزو ورودی‌های ارتباط با ذات حضرت احدیت است.                              
                                        
اما ما شاهد رواج پدیده ای به نام دعا نویسی در جامعه هستیم كه البته قدمتی طولانی دارد.دعا نویسان را می توان در گوشه و كنار خیابان های شهر،محافل خانوادگی و برخی محافل دیگر مشاهده كرد كه در قبال دریافت پول اقدام به دعا نویسی برای افراد می كنند كه نوعی سوء استفاده از اعتقادات دینی مردم محسوب می شود.البته در بررسی این موضوع نباید اهمیت و اثرات دعا را به معنای واقعی آن با موضوع دعا نویسی خلط كرد بلكه این دو موضوعات جداگانه ای هستند كه باید از یكدیگر تمایز داده شوند.
یک نمونه جالب در همین شهر می بینید!!!


نوشته شده در تاریخ جمعه 31 اردیبهشت 1389    | توسط: سیدسالار سیدمومن    | طبقه بندی: دعانویسی و رمالی،     |
نظرات() 

شُگون

به معنای خجستگی، برکت، یُمن، میمنت، بخت خوش، خوش‏شانسی و خوبیت داشتن است، یعنی زمانی که گفته می‌شود کاری شگون دارد و یا ندارد بدین معنی است که از انجام آن کار خوبی حاصل می‌شود و یا حاصل نمی‌شود.

شگون می‌تواند همچنین معنی فال بدهد. نتیجه خوب یک فال را شگون خوب و نتیجه منفی آن را شگون بد مینامند. در خرافات عوام، امور بسیاری را آورنده شگون بد یعنی نحس و آورنده رویدادها و امور ناگوار می‌دانند. برای نمونه برخی شکستن آینه، گذشتن گربه سیاه از مسیر اشخاص، حرف از طلاق، گفتن واژه جن، حضور زن مطلّقه سر سفره هفت‌سین و جز اینها. همچنین در باور مردم عدد سیزده عددی بی‌شگون است یعنی احتمال رویداد امور ناگوار با عدد سیزده مرتبط دانسته می‌شود. در برخی فرهنگها جغد و در برخی دیگر کلاغ را جانورانی بدشگون می‌دانند. همچنین برخی امور را خوش‌شگون یعنی آورنده نیکی می‌دانند مانند پوشیدن جامه نو در نوروز. روز نوروز را روز شگون نیز نامیده‌اند. بنابر روایت ابوریحان بیرونی در مهرگان مردم با روغن بدن خود را مرطوب می‌کردند که هم شگون و هم نتایج طبی و بهداشتی داشت.

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 30 اردیبهشت 1389    | توسط: سیدسالار سیدمومن    |    |
نظرات() 

نفی جادو در میان ملل و ادیان

یهودیت، مسیحیت و اسلام به طور رسمی، جادو را منع می‌کنند و همیشه جادوگران را با درجات مختلفی از شدت تعقیب و تنبیه کرده‌اند. این ادیان جادو را یا پندار باطل می‌دانند. یا ناشی از دخالت موجودی (مانند فرشته یا جن) که با جادوگر پیمان بسته تا طبیعت را به خواست او دستکاری کند.

مسلمانان یا پیروان اسلام، به وجود «جادو» یا به عربی «سحر» به معنای خاصّی اعتقاد دارند و انجام آن («جادوگری» یا به عربی «سحر») را منع و نهی می‌کنند.

در روایات اسلامی پیش بینی شده که فردی به نام دجّال پس از انقلاب مهدی موعود و استقرار حکومت جهانی او، با جادو و شعبده و فنّاوری زمان عدّهٔ زیادی را مخصوصاً از زنان و جوانان می فریبد و در کار حکومت خلل ایجاد می کند. [۱۴]




نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 30 اردیبهشت 1389    | توسط: سیدسالار سیدمومن    | طبقه بندی: جادو،     |
نظرات() 

آیا سحر واقعیت دارد?!


    در این كه آیا سحر واقعیت دارد یا جزو خرافات مى باشد، بین علماى اسلام، به خصوص علماى شیعه و سنّى اختلاف نظر وجود دارد. بیش تر علماى شیعه سحر را صرف خرافات مى دانند و به این آیه قرآن استدلال مى كنند كه «فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِیُّهُمْ یُخَیَّلُ إِلَیْهِ مِن سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَى» ؛ پس ناگهان ریسمانها و چوبدستى‏هایشان، بر اثر سحرشان، در خیال او، [چنین‏] مى‏نمود كه آنها به شتاب مى‏خزند...


نوشته شده در تاریخ سه شنبه 28 اردیبهشت 1389    | توسط: سیدسالار سیدمومن    |    |
نظرات() 

حكم سحر در اسلام


مرحوم «فخر المحققین» در كتاب «ایضاح» ادعا كرده كه حرمت سحر و جادو از ضروریات دین اسلام است و هر كه جادو را حلال بداند كافر است.

 سحر و جادو از نگاه قرآن كریم:
بر اساس آیات قرآن، سحر و جادو واقعیت داشته و در این عالم وجود دارد همچون سایر قواعد و قوانینی كه خداوند در این عالم قرار داده البته باید دانست كه سحر جادو و دارای محدودیت های بسیاری است كه در شرایط خاص واقع می شود وآنچه كه امروزه مردم از موارد سحر گمان می كنند، جز خیال چیز دیگری نیست.

شهید اول و شهید ثانى(رحمه الله) در كتاب هاى دروس و مسالك خود ادعا كرده اند كه هر كس سحر و جادو را حلال بداند باید كشته شود.

شیخ انصارى(ره) در كتاب مكاسب گفته است كه هر چند ما مطمئن به اجماع علما در این خصوص نیستیم، ولى ادعاى ضرورى دین از چیزهایى است كه ما مطمئن به حرمت این عمل مى شویم و علما در همه اعصار بر حرمت جادو و جادوگرى اتفاق داشته اند.

با بیان این موارد مسلّم شد كه سحر در اسلام حرام است، اما این كه آیا به طور مطلق حرام است یا بعضى جاها استثنا شده، ظاهراً آن گونه سحر كه براى مقاصد درست به كار گرفته مى شود مثل پیدا كردن گم شده یا بقاى عمارت یا فتح سرزمین كفر جایز است، به خصوص باطل كردن سحر با سحر جایز مى باشد.

كلینى نقل مى كند كه عیسى بن شقفى نزد امام صادق(ع) آمد و عرض كرد: حرفه من سحر بودن و در برابر آن مزد مى گرفته ام و مخارج زندگى ام نیز از همین راه تأمین مى شده است، با همین درآمد حج نیز گزارده ام، ولى اكنون آن را ترك كرده و توبه نموده ام. آیا براى من راه نجاتى هست؟

امام(ع) فرمودند: عقده سحر را بگشا، ولى گره جادوگرى مزن.

این حدیث و امثال آن به روشنى دلالت مى كند بر این كه یاد گرفتن سحر یا عمل سحر براى باطل كردن آن بدون اشكال بوده و جایزاست.

بسیار سفارش شده كه برای مقابله با سحر و جادو باید از ادعیه ماثوره (ادعیه ای كه از طرف اهل البیت به ما رسیده) و آیات قرآن همچون سوره های معوذتین (ناس و فلق) استفاده كرد.

منبع:

درگاه پاسخگویی به مسائل دینی

پایگاه اینترنتی سراج

كتب بحارالانوار، اصول كافی و مفاتیح‌الجنان

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 28 اردیبهشت 1389    | توسط: سیدسالار سیدمومن    | طبقه بندی: سحر،     |
نظرات() 

سحر و جادو از نظر آیات قرآن كریم

قرآن در آیات زیادى، به موارد خارق عادت مانند معجزات پیامبران و استجابت دعا در سوره مباركه «مؤمنون» آیه 60، تأثیر سحر و جادو در سوره شریفه «بقره»، آیه 102 و چشم زخم در سوره «قلم» آیه 51 اشاره مى‏كند.

وجود چنین مطالبی در قرآن كریم نشانگر واقعی بودن سحر و جادو است كه البته غیرعادى‏اند.

دانشمندان اسلامى معتقداند: وقوع این امور، خارج از حوزه علت و معلول به شمار نمى‏آید، بنابراین میزان تأثیر آنها، وابسته به قدرت اراده فاعلى آن است و هرگاه اراده فاعل، قوى و متكى بر اراده الهى باشد، آن كار (مانند معجزه) غیر قابل شكست خواهد بود.

اما هر وقت در راه شرّ باشد (مانند سحر و چشم زخم) و پشتوانه‏اى غیرالهى داشته باشد، در مقابل اراده قوى و محكم، شكست خواهد خورد.

ولی بطور كلی همان گونه كه هر كسى نمى‏تواند ادعاى طبابت كند سحر كردن نیز كار هر كسی نیست.

در آیات و روایات فراوانی به مساله سحر اشاره شده است از جمله در آیه 60 سوره شریفه «بقره» كه داستان ساحران فرعون و حضرت موسی و یا داستان دو ملك هاروت و ماروت كه بخاطر زیاد شدن سحر و جادو در زمان حضرت سلیمان برای نجات مردم به سوی آنها فرستاده شدند و یا آیه « من شر النفثت فی العقد» در سوره «فلق» كه اشاره به نوعی از سحر است. پس بر اساس آیات قرآن، سحر و جادو واقعیت داشته و در این عالم وجود دارد همچون سایر قواعد و قوانینی كه خداوند در این عالم قرار داده البته باید دانست كه سحر جادو و دارای محدودیت های بسیاری است كه در شرایط خاص واقع می شود وآنچه كه امروزه مردم از موارد سحر گمان می كنند، جز خیال چیز دیگری نیست.

                               www.wikipedia.com

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 28 اردیبهشت 1389    | توسط: سیدسالار سیدمومن    | طبقه بندی: سحر،     |
نظرات() 

جایگاه سحر در روایات


درباره جادو، حدیث معتبرى از امام صادق(ع) در كتاب «احتجاج» طبرسى وارد شده كه بسیار جامع و نافع است. زندیق مصرى در بحثى طولانى كه با امام صادق(ع) داشت، از ایشان پرسید: اصل جادو چیست و چگونه جادوگر مى تواند كارهایى عجیب و غریب انجام دهد؟ امام(ع) فرمود: سحر بر چند وجه است:

یك نوع آن به منزله پزشكى است، یعنى همان گونه كه پزشكان براى هر مریضى راه علاجى مى یابند جادوگران نیز براى هر صحتى، راهى براى از بین بردن آن مى یابند و براى هر عافیتى راهى براى رفع آن مى جویند.

نوع دوم شعبده و سرعت دست و اعمال فوق عادت است و نوع سوم آن كه شیاطین را به خدمت مى گیرند.

زندیق گفت: شیاطین جادو را از كجا آموخته اند؟

فرمود: از همان جا كه پزشكان پزشكى را مى آموزند، بعضى را به تجربه و بعضى را به علاج.

زندیق گفت: درباره ماجراى هاروت و ماروت چه مى گویى؟

فرمود: آن ها براى امتحان انسان ها آمده بودند و تسبیحشان این گونه بود كه اگر بنى آدم فلان كار و فلان كار را بكنند یا فلان ورد را بخوانند فلان اتفاق روى مى دهد.... به این طریق، مردم انواع سحر را از آن ها فرا گرفتند. پس آن ها به مردم مى گفتند كه ما براى امتحان شما آمده ایم. چیزى را كه ضرر مى رساند و فایده اى براى شما ندارد از ما فرا نگیرید.

زندیق پرسید: آیا ساحر مى تواند با سحر خود، انسان را به صورت سگى یا الاغى یا مثل این ها درآورد؟

امام(علیه السلام) فرمودند: ساحر عاجزتر از آن است كه بتواند خلق خدا را تغییر دهد و... اگر مى توانست هر آینه از خودش پیرى و فقر و مریضى را دور مى كرد... پس بهترین سخن ها درباره سحر آن است كه بگوییم: سحر به منزله پزشكى است; ساحر كارى مى كند كه مرد نتواند با زن خود هم بستر شود، او نیز نزد پزشك مى رود و خود را معالجه مى كند و خوب مى شود.


نوشته شده در تاریخ سه شنبه 28 اردیبهشت 1389    | توسط: سیدسالار سیدمومن    | طبقه بندی: سحر،     |
نظرات() 

دعانویسی و رمالی


در سال‌های اخیر در كشورمان مراجعه به دعانویس، رمال، فال گیر، جن گیر و مواردی مانند آن و همچنین دریافت وجوه كلان در مقابل انجام این اقدامات افزایش یافته است. از آنجا كه دعا امری مورد تاكید ادیان الهی به ویژه اسلام است، این سوال مطرح می‌شود كه آیا اموری همچون دعا نویسی نیز مورد تایید اسلام هست؟ امور دیگری همچون رمالی، فال بینی و جن گیری و موارد مشابه كه به نوعی از امكان پیشگویی آینده یا تغییر آن خبر می‌دهند چه جایگاهی در احكام شرعی دین مبین اسلام دارد؟

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 28 اردیبهشت 1389    | توسط: سیدسالار سیدمومن    | طبقه بندی: دعانویسی و رمالی،     |
نظرات() 

خرافات چیست؟

، خرافات به معنی اعتقاد غیرمنطقی به تأثیر امور ماورای طبیعت و خلاف عقل، علم و تجارب شهودی در امور طبیعی است. خرافه، به عبارت دیگر، هر نوع اندیشه باطل و خلاف واقع است. معمولاً در خرافه، رویدادها و حوادثی که با هم ارتباط منطقی ندارند، به یکدیگر ربط داده می‌شوند و یا علت و معلول یکدیگر دانسته می‌شوند. خرافات به خصوص در زمان انحطاط جامعه و حکومت رشد کرده و توسط رهبران بی کفایت ترویج می‌شود تا هم بار مشکلات به نیروهای ماورایی نسبت داده شود و هم اینکه مردم به جای تلاش، اتحاد و مبارزه برای حل مشکلات خود دست به دامان نیروهای ماورایی شوند. [۱]

نظر دهی برای عموم ازاد است..

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 28 اردیبهشت 1389    | توسط: سیدسالار سیدمومن    | طبقه بندی: خرافات،     |
نظرات()