قرآن در آیات زیادى، به موارد خارق عادت مانند معجزات پیامبران و استجابت دعا در سوره مباركه «مؤمنون» آیه 60، تأثیر سحر و جادو در سوره شریفه «بقره»، آیه 102 و چشم زخم در سوره «قلم» آیه 51 اشاره مى‏كند.

وجود چنین مطالبی در قرآن كریم نشانگر واقعی بودن سحر و جادو است كه البته غیرعادى‏اند.

دانشمندان اسلامى معتقداند: وقوع این امور، خارج از حوزه علت و معلول به شمار نمى‏آید، بنابراین میزان تأثیر آنها، وابسته به قدرت اراده فاعلى آن است و هرگاه اراده فاعل، قوى و متكى بر اراده الهى باشد، آن كار (مانند معجزه) غیر قابل شكست خواهد بود.

اما هر وقت در راه شرّ باشد (مانند سحر و چشم زخم) و پشتوانه‏اى غیرالهى داشته باشد، در مقابل اراده قوى و محكم، شكست خواهد خورد.

ولی بطور كلی همان گونه كه هر كسى نمى‏تواند ادعاى طبابت كند سحر كردن نیز كار هر كسی نیست.

در آیات و روایات فراوانی به مساله سحر اشاره شده است از جمله در آیه 60 سوره شریفه «بقره» كه داستان ساحران فرعون و حضرت موسی و یا داستان دو ملك هاروت و ماروت كه بخاطر زیاد شدن سحر و جادو در زمان حضرت سلیمان برای نجات مردم به سوی آنها فرستاده شدند و یا آیه « من شر النفثت فی العقد» در سوره «فلق» كه اشاره به نوعی از سحر است. پس بر اساس آیات قرآن، سحر و جادو واقعیت داشته و در این عالم وجود دارد همچون سایر قواعد و قوانینی كه خداوند در این عالم قرار داده البته باید دانست كه سحر جادو و دارای محدودیت های بسیاری است كه در شرایط خاص واقع می شود وآنچه كه امروزه مردم از موارد سحر گمان می كنند، جز خیال چیز دیگری نیست.

                               www.wikipedia.com

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 28 اردیبهشت 1389    | توسط: سیدسالار سیدمومن    | طبقه بندی: سحر،     |
نظرات()