قال رسول الله:
من عقد عقدة ثم نفس فیها فقد سحر و من سحر فقد اشرک و من تعلق شیئا وکل الیه
یعنی کسی که گره ای ببندد و سپس بر آن بدمد (دعاهایی بخواند و در آن فوت کند) سحر انجام داده و هر کس که سحر کند مشرک شده و کسی که چیزی بر خود میاویزد (به منظور حفاظت از چشم زخم یا سحر یا بلایای دیگر ) به سوی همان شیء واگذار میشود(یعنی به چیزی که هیچ قدرتی ندارد واگذار میشود و حمایت خدا را از دست میدهد)

من آتی عرافا او کاهنا فصدقه بما یقول فقد کفر بما أنزل علی محمد
کسی که نزد کاهن و عراف میرود و سخنانشان را تایید میکند(با عمل کردن به حرفشان یا با سکوت کردن در برابر سخنشان)به آنچه بر محمد نازل شده (دین اسلام ) کفر ورزیده است.
عراف:کسی است که ادعا میکند از مسایل گذشته آگاه است مثلا محل مال گمشده و یا مال مسروقه را خبر میدهد
کاهن: کسی است که ادعا میکند از گذشته و حال و آینده خبر دارد یعنی علاوه بر اینکه از اتفاقاتی که قبلا افتاده خبر میدهد پیشگویی و غیبگویی نیز میکند

ان العیافة والطرق و الطیرة من الجبت
عیافه و طرق و طیره از انواع سحر است
العیافه:تفأل زدن به حالت پرندگان یا اسمشان مثلا بگوید از خانه که خارج شدم اگر کبوتر دیدم خیر است اگر کلاغ دیدم شر است یاپرنده ای را به هوا میفرستد اگر به سمت راست رفت خوب است اگر به سمت چپ رفت بد می آید
الطرق: یک سری خط کشیدن روی زمین به منظور خاصی مثلا برای گرفتن حاجت یا برای اینکه کسی را در سحر بیاندازند و سر راهش این خطوط را بکشند
الطیرة: تفأل زدن به هر چیز مرئی یا غیر مرئی و تمتم حیوانات و پرندگان و حتی اجسام را شامل میشود

توبه بر لب سبحه در دست دل پر از شوق گناه
معصیت را خنده می آید ز استغفار ما

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 3 خرداد 1389    | توسط: سیدسالار سیدمومن    | طبقه بندی: احادیث و روایات،     |
نظرات()